نوشته شده توسط : nahaldosoz

 

گر نیایی...


«گر نیایی فقیر می میرم»


مثل دنیا حقیر می میرم


چون کبوتر که در قفس حبس است


تک و تنها اسیر می میرم


ای شکوه ترنم باران


در فراقت کویر می میرم


توی شهر دلم زمین لرزه است


زیر آوار پیر می میرم


بی تو زجرآور است جان کندن!


وای بر من؛ چه دیر می میرم!


تو بیا، می خورم قسم به خدا


چون بگویی بمیر، می میرم


«مهدیا» ای تمام هستی من


گر نیایی فقیر می میرم

  •  



:: بازدید از این مطلب : 2608
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج‌شنبه 04 دی 1404 | نظرات (0)
مطالب مرتبط با این پست
لیست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید