غزل های سپیدم را به پای عشق رنگینت فنا کردم

سکوت عشق را دیگر میان گور تنهایی رها کردم

دل یک رنگ و پر عشقم از ان تک قلب پر کینت جدا کردم

خدا را در میان این همه غم ها فقط من بودم و تنها صدا کردم

من آن شه زاده ای بودم که خود را پیش پای تو گدا کردم

شکستم در دلم خود را تو را با قلب پر عشقم صدا کردم

دل بی رنگ و بی عشقت میان شعر های خود رها کردم

تو رنجیدی و من تنها صفای عشق را در شعر های خود ندا کردم