هر روز قبل از این که به گفتن حرف های ناخوشایند فکر کنی، به کسی فکر کن که نمی تواند حرف بزند.
▪ قبل از این که از طعم یک غذا شکایت کنی، به کسی فکر کن که هیچ چیزی برای خوردن ندارد.
▪ قبل از این که از همسرت گله کنی، به کسی فکر کن که با گریه از خدا یک همراه و همدم می خواهد.
▪ امروز قبل از این که از زندگی شکوه کنی، به کسی فکر کن که خیلی زود از دنیا رفته.
▪ قبل از این که از بچه هایت گله کنی، به کسی فکر کن که آرزوی بچه دار شدن دارد.
▪ قبل از این که به خاطر خانه به هم ریخته و نامرتب با کسی که آن را تمیز نکرده دعوا کنی، به کسانی فکر کن که در خیابان زندگی می کنند.
▪ قبل از این که از طولانی بودن مسیری که با ماشین طی می کنی بنالی، به کسی فکر کن که همین مسیر را مجبور است پیاده طی کند.
▪ زمانی که خسته ای و از شغلت ناراضی و گله مندی، به کسانی فکر کن که بیکار هستند، به ناتوان ها و کسانی که آرزو می کنند شغل تو را داشته باشند.