ثانیه ها را می شمارم

لحظه دیدار فرا می رسد

چگونه نگاهت کنم؟

وقتی که اشک نمی گذارد

پاهایم توان حرکت ندارند

اما تو می آیی با قدمهای استوار

و ما زیر آسمان ساختگی تقدیر می نشینیم

چقدر دستانت سرد است و دستان من تنها!

چقدر نگاهت بی گناه است و نگاهم پر تمنا!

می شنوی؟ از عشق می گویم!

از با تو بودن!

می شنوی اما سکوت می کنی

لحظه رفتن اما !

آخرین یادگارت را برایم به جا می گذاری

"چشمهایت"

در سکوتی مبهم فریاد می زنم "غریبه"

می روی...؟!

و در هیاهوی عابران گم می شوی

با نگاه خسته پی تو می گردم

در بهت خود بی صدا می شکنم

قلبم را دزدیده اند

و من چاره ای ندارم

جز سکوت !!!