نوشته شده توسط : nahaldosoz
هفت جا ، نفس خویش را حقیر دیدم
 

نخست : هنگامی که به پستی تن می­داد تا بلندی یابد
 
دوم : آنگاه که در برابر از پا افتادگان ، می­پرید
 
سوم : آنگاه که میان آسانی و دشوار مختار شد و آسان را برگزید
 
چهارم : آنکه گناهی مرتکب شد و با یادآوری اینکه دیگران نیز همچون او دست به گناه می­زنند ، خود را دلداری داد
 
پنجم : آنگاه که از ناچاری ، تحمیل شده‌ای را پذیرفت و شکیبایی‌اش را ناشی از توانایی دانست
 
ششم : آنگاه که زشتی چهره‌ای را نکوهش کرد ، حال آن که یکی از نقاب‌های خودش بود
 
هفتم : آنگاه که آوای ثنا سرداد و آن را فضیلت پنداشت



:: بازدید از این مطلب : 855
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : جمعه 24 تیر 1390 | نظرات (0)
مطالب مرتبط با این پست
لیست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران