^{عدالت شوخی زننده ای است گاهی ...}

^{زاویه ی دوربین در این عكس به گونه ای است كه نمی توان از چشمان آن دخترك فرار كرد . نمی دانم چرا دلم نمی خواهد دنیا را از این زاویه نگاه كنم.
كفش ، نماد سنگینی یك انسان نه ، كه  وزن همه ی دنیاست
و چشمان دخترك زمزمه می كند كه شانه هایش توان ندارند تا وزن عدالت را با خود حمل كند
نتیجه ی عدالت انسان هایی كه از بالا نگاه می كنند ...
عدالت شوخی زننده ای است گاهی....}