یادی از خاطرات دوران دبستان

خاطرات كودكی زیباترند
یادگاران كهن مانا ترند
درس‌های سال اول ساده بود
آب را بابا به سارا داده بود



درس پند آموز روباه وکلاغ
روبه مكارو دزد دشت وباغ
 
روز مهمانی كوكب خانم است
سفره پر از بوی نان گندم است

 
كاكلی گنجشككی با هوش بود
فیل نادانی برایش موش بود



با وجود سوز وسرمای شدید
ریز علی پیراهن از تن میدرید

 

تا درون نیمكت جا میشدیم
ما پرازتصمیم كبری میشدیم



پاك كن هایی زپاكی داشتیم
یك تراش سرخ لاكی داشتیم
 


كیفمان چفتی به رنگ زرد داشت
دوشمان از حلقه هایش درد داشت
گرمی دستان ما از آه بود
برگ دفترها به رنگ كاه بود


مانده در گوشم صدایی چون تگرگ
خش خش جاروی   با پا روی برگ
همكلاسی‌های من یادم كنید
بازهم در كوچه فریادم كنید
 

همكلاسی‌های درد و رنج و كار
بچه‌های جامه‌های وصله‌دار
بچه‌های دكه خوراك سرد
كودكان كوچه اما مرد مرد
كاش هرگز زنگ تفریحی نبود
جمع بودن بود و تفریقی نبود
كاش می‌شد باز كوچك می‌شدیم
لا اقل یك روز كودك می‌شدیم



یاد آن آموزگار ساده پوش
یاد آن گچ‌ها كه بودش روی دوش
ای معلم یاد و هم نامت بخیر
یاد درس آب و بابایت بخیر


ای دبستانی‌ترین احساس من
بازگرد این مشق‌ها