دامن کودکیت
چه زود رنگ وبوی مادری به خود گرفت
انگاه که ؛
دستان خسته ات موهای برادرت را نوازش میکند .
این روزها انسانیت چه کم رنگ شده است !!!! ... ... ... ... که روزی هزار بار از کنار چون تویی به اسانی رد میشود ؛
وفقط برای چند لحظه تنها چهره در هم می کشد .
وتو را با هزاران درد در کمین نشسته تنها رها می کند